نوشته‌های احسان طریقت

همه چیز را مدرن نکنیم

دایره و نی میزند! آن هم در مجلس ختم یکی از اقوام. ۴۰ روز گذشته و در مجلس ختمی مرتبط با همین موضوع نشستیم. بگذریم از همه تیپ‌ها و لباس‌ها و آرایش‌ها و … بگذریم از پذیرایی و شام و چیدمان و دکوری که زده شده. از چیزی که نمی‌توانم بگذرم، سوگواری این عزیز از دست رفته است. کسی که به قول مداح گرامی، نبودنش ضایعه‌ای است بس بزرگ.
صدای نی و داریه و صدای رسای خواننده گرامی که با اجازه از این به بعد مداح نمی‌نامم او را، بیشتر به مثالی از کنسرتی می‌ماند که در بخش VIP آن نشسته‌ای و داری فیض می‌بری.
چه قشنگ‌تر بود که در این مجلس از خاطرات بزرگ فامیل و فرزندان می‌شنیدیم و بهترین لحظات بودنش را مرور می‌کردیم؛ می‌نشستیم و با هم گپ می‌زدیم و می‌گریستیم ‌و در مدحش سخن می‌گفتیم؛ نه اینکه در کنسرتی بنشینی و فایل‌های آشنای موسیقی نوازنده‌ها و خواننده‌های بزرگ کشورم را بشنوم. یاد بگیریم همه چیز را مدرن نکنیم.

نظر دهید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.