نوشته‌های احسان طریقت

ماه من

 

شب،

آسمان را نگریستم

آنجا بود،

درخشان و نقره‌ای،

بزرگ و زیبا،

بخشنده و مهربان.

سفر کردم.

دیگر در آسمان نبود.

اما مهتاب من

تو،

درخشانتر،

بزرگتر،

و بخشنده تر

تاریکی های دلم را

روشن می کنی.

باشد تا همیشه باشی.

 

مهر ۸۶ – کلاس تاریخ اسلام

نظر دهید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.