یک رهجو
فرهنگ تهاجم

بمب ساعتی فرهنگ تهاجم را خنثی کنیم

چند صباحی است که رویدادهای مختلفی در سطح جامعه با هجمه‌ای از سوی مخاطبین روبرو میشه که کمی تا قسمتی عجیب و به نظر من ناشی از فرهنگی است که از سطح شبکه‌های اجتماعی در روزگاران قدیم به سطح آفلاین جامعه رسیده. مدت زمان زیادی نگذشته که هجوم بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی زیر صفحه مسی بازیکن تیم ملی آرژانتین، مجری قرعه‌کشی جام‌جهانی و نمونه های بزرگ و کوچک دیگر نگذشته که امروز می‌بینیم این شکل اعتراض به شکل دیگه‌ای خودنمایی می‌کنه.

چند وقت پیش خطای عمو فتیله‌ای‌های عزیز که سالهای سال در خنداندن مردم ایران تلاش کردند و در سرما و گرما برای کمک به مردم محروم بسیاری از نواحی رهسپار نکات مختلف می‌شدند با هجمه‌ی وسیع مردم روبرو شد. هجمه‌ای که اگر بپذیریم اشتباه عمو فتیله‌ای‌های عزیز می‌توانست برای هر گروهی و در مورد هر قومیت دیگر هم پیش بیاید،‌با هجمه‌ای از اعتراض روبرو شد که تمام کارهای خوب و دوستداشتنی این افراد را نابود و به خاکستر تبدیل کرد. اعتراضی که بدون هیچ رحم و انصافی، غمی بر چهره این سه تن و شاید تمام عوامل پشت صحنه نشاند که در تمام عکس‌های بعد از این اتفاق می‌توان آن را دید. هجمه‌ای که شاید اگر سال‌های پیش بود با کمی اغماض روبرو می‌شد و از آن می گذشتیم. اتفاقی مشابه که برای سریال «عطسه» مهران مدیری و گل‌نزنی‌های طارمی مهاجم پرسپولیس هم اتفاق افتاد و بی‌مهابا از روی سال‌ها خدمت این افراد گذشتیم و زحمی دیگر به زخم‌های این افراد و گروه‌ها و تیم‌ها زدیم. اما واقعا چرا باید اینطوری رفتار کرد؟

بخوانید  بالا در ابرها: درباره کنفرانس و جشنواره وب ایران

من جامعه‌شناس نیستم و حتما این کار باید از نظر یک جامعه‌شناس برجسته و یک رفتارشناس اجتماعی مورد تحلیل و بررسی قرار بگیرد. اما به نظر من رخ دادن این اتفاق‌‌ها ریشه در گذشته و هجوم‌های تمرینی بی‌برنامه و سرگرمی‌هایی که زیر صفحه‌های خارجی‌ها داشته است. تمرین‌هایی که امروز سونامی همان اتفاق‌ها به داخل کشور رسیده و خودی و غیرخودی را هدف قرار می‌دهد. شاید در پس همه‌ی این اتفاق‌ها یک لبخند از روی سرگرمی به لبان‌ خیلی از این مهاجمین بیافتد؛ ولی باید کمی فکر کنیم که شاید این لبخند زودگذر ما،‌ لبخندی را از روی قلب فردی زحمت‌کش بردارد. اگر اینطوری شود و این اتفاق بیافتد،‌هیچ‌وقت توان مقابله و برگرداندن آن را نخواهیم داشت و به این ترتیب نابودی جامعه‌ی خود را با دستان خود رقم خواهیم زد. فرهنگ تهاجمی این‌روز‌های خیلی از ما ریشه در گذشته‌ای دارد سرگرمی خطرناکی را در فرهنگ ما به جای گذاشته است. بمب ساعتی «فرهنگ تهاجم» را خنثی کنیم.

نظر دهید