یک رهجو

از منطقه ایمن خود خارج شوید

بسیاری از ما، زمانی که صحبت از این می‌شود که شغل مناسبی نداریم، یا رضایت شغلی از کاری که انجام می‌دهیم وجود ندارد، به جمله‌ای بسنده می‌کنیم که معمولا «مگه بقیه چیکار می‌کنن؟ بقیه هم همینن. یه آب باریکه‌ای هست میاد دیگه» بسنده می‌کنیم. اما واقعا چقدر به این جمله اعتقاد داریم؟ چقدر از ما این جمله یا بهتر بگم بهانه رو فقط به خاطر تنبلی خودمون ابراز می‌کنیم؟

این جمله از چیزی سرچشمه می‌گیره که می‌تونیم اسمش رو بذاریم منطق ایمن. منطقه ایمن جایی است که معمولا چه در زندگی شغلی و حرفه‌ای و چه در زندگی فردی به ثباتی رسیده‌ایم و معمولا افراد دیگری مثلا خانواده هم در این منطقه حضور دارند و طبیعتا دوست نداریم که آرامش و ثبات این منطقه به خطر بیافتد. اما مشکل این است که بر فرض ثبات داشتن هم آرامشی درونی نداریم، اما حرکتی هم نمی‌کنیم. تنها دلیل این حرکت نکردن هم از دست دادن ثبات در منطق ایمن است.

اما اگر واقع‌بینانه نگاه کنیم، بسیاری از افراد موفق در دنیا، از این منطقه خارج شده‌اند. یا تنها یا با دیگران، ریسک حضور در منطق پر ریسک‌تر را ‍پذیرفته‌اند و حرکت کردن در ابیرون از منطقه ایمن را رمز موفقیت خود دانسته‌اند. ایده‌های بزرگ، ایده‌های پرریسک، داستان‌های پر هیجان، همه و همه در فضای بیرون از آن چیزی که برای خود به اسم منطقه ایمن ساخته‌ایم پدید می‌آید.

چقدر از ما به خاطر تنبلی و ترس از دست دادن ثبات منطقه ایمن خود از این منطقه حرکت نمی‌کنیم؟ گاهی باید #مکث_کنیم

 

بخوانید  تلفنی به آینده

۱ دیدگاه

  • لطفاً همه آدم ها را خطاب قرار ندید، بعضی ها در ثبات آرامش دارند و بعضی آسودگی شان عدم شان است!!!
    انتخاب روش زندگی حق هر کسی است و نباید با بد جلوه دادن “ماندن در منطقه ایمن” و نسبت دادن آن به ترسو بودن یا تنبل بودن آدم ها روش زندگی آن ها را زیر سوال ببرید.