یک رهجو

گاهی باید مکث کنیم

از صبح که چشم باز می‌کنیم تا شب هنگام که در جایی آرام بگیریم و به خواب فرو رویم٬ آنقدر با سرعت در مسیر زندگی حرکت می‌کنیم که انگار بیشتر می‌دویم تا فرصتی داشته باشیم برای اینکه بایستیم و ببینیم. زندگی هر کدام از ما فراخور حال و روز خودمان٬ کارمان و خانواده‌مان تبدیل به ماموریتی شده است که باید با موفقیت به پایان برسد. این ماموریت آنقدر بالا و پایین دارد که خیلی اوقات ساده از کنار خیلی چیزها می‌گذریم.

اما گاهی باین از مسیر زندگی روزمره‌مان خارج شویم. گوشه‌ای بنشینیم. ساکت٬ آرام و حتی بی‌رمق. بنشینیم و مکث کنیم. مکث کنیم به آنچه دیده‌ایم و شنیده‌ایم٬ به آنچه باید انجام دهیم و نداده‌ام٬ به آنچه نباید انجام می‌دادیم و انجام داده‌ایم. به کرده‌ها و نکرده‌هایمان و به خیلی چیزهای دیگر که شاید فرصت تامل به آنها در ماراتن زندگی مهیا نباشد.

اما چه بهتر است که مکث کردنهایمان را با هم به اشتراک بگذاریم. لحظه‌هایی که برای هر کدام از ما ممکن است منحصر به فرد باشد و برای دیگران درسی و نکته ای داشته باشد. گاهی باید کنار جاده زندگی زد و اندیشید. گاهی باید #مکث_کنیم .

خوب است این لحظات٬ رویدادها٬ وقایع و هر آنچه که لازم است درباره آن فکر کنیم را با هشتگ #مکث_کنیم به اشتراک بگذاریم تا با هم بی‌اندیشیم و به هم در این راه کمک کنیم.

بخوانید  اشتراک مطالب مورد علاقه‌ من با هشتگ ETfavs

نظر دهید