یک رهجو

بالا در ابرها: درباره کنفرانس و جشنواره وب ایران

بالاخره پس از ماه ها تلاش شبانه روزی دست اندرکاران و برگزارکنندگان، کَشتی وب ایران دیروز در مهمترین بندر سالیانه خود پهلو گرفت.

w3c-en(1)

دیروز افتخار داشتم که هم در کنفرانس  و هم در اختتامیه جشنواره وب ایران حضور داشته باشم. جشنواره ای که بعد از ۴ سال زحمت دوستانی همچون شایان شلیله و محسن ملایری و خیلی دیگر از دوستان به ثمر نشسته و دیروز شاهد اتفاقات بسیار خاطره انگیز و خرسنده ای بودیم. کنفرانسی که با حضور بزرگانی همچون برنارد گیدون٬ مدیر توسعه خاورمیانه کنسرسیوم وب جهان و برت باس ابداع کننده CSS دیروز برگزار شد حاصل زحمات بسیاری بود که در حوزه وب ایران کشیده شده بود. برنامه ای که در بخش صبح و کنفرانس با نظم خیلی خیلی خوب و ارائه های جذابی شروع شد و کاملا نشان داد که برای برگزاری این برنامه فکر شده و دقیق برنامه ریزی شده. بخش جشنواره هم با استقبال بسیار زیادی روبرو شد که واقعا برای من به شخصه تعجب‏آور بود.

 

  

 

اما موردی هست  که در اینجا لازم دیدم به عنوان یک شرکت کننده در این مراسم و بخش خیلی خیلی کوچکی از آن به آنها اشاره کنم.

این مورد برخورد تعدادی از دوستان با این اتفاق یعنی جشنواره وب ایران است. به عنوان فردی ناظر، که از بیرون شاهد زحمات دوستان برگزار کننده بودم واقعا از برخی برخوردها ناراحت شدم و اونها رو فارغ از نقدی درست و منصفانه دیدم. نقد نادرست و غیر منصفانه متاسفانه در جامعه امروز ما بسیار زیاد دیده می شود که باعث بسیاری از مشکلات و مصائب ما نیز است. اما آیا در قشری از جامعه که هم روشنفکر هست، هم تحصیل کرده، هم آشنا به فناوری روز و هم در جریان اتفاقاتی که بسیار آموزنده و مطابق بر دقیق ترین استانداردهای روز است نیز باید چنین برخوردهایی وجود داشته باشد؟ اینکه دیروز هم بی نظمی هایی در برگزاری بود آیا باعث می شود که کل جشنواره یا کنفرانس را زیر سئوال ببریم؟ اینکه اگر با فردی خصومت شخصی داریم آیا باید چشمانمان را در برابر زحماتی که کشیده شده است ببندیم و همه این زحمات را نادیده بگیریم؟ اینکه اگر سایت مان در جشنواره  برخلاف تصوراتی که داشتیم و آنرا عاری از هرگونه ایرادی دانسته و لایق پیروزی می دانستیم و دست بر قضا این اتفاق نیافتاده و حتی از دید رای مردمی نیز لایق دانسته نشده ایم، باید به خود اجازه دهیم که زحمات داوران و رای مردم را نادیده گرفته و هر چه که می توانیم در نقد آنها، یا شاید  به جای نقد بهتر است بگویم خصومت ورزی ناعادلانه خود پافشاری کرده و همه چیز را زیر سئوال ببریم؟

بخوانید  از نوآوری تا اجرا

در ابتدای این متن از واژه کشتی برای وب ایران استفاده کردم. شاید در میان  تمام این همه اتفاقاتی که رخ میدهد، وب ایران بی تشابه به کشتی نباشد. حال که گروهی مدتی است در تلاش هستند تا خط مشی و روندی بر این کشتی بدهند، اینکه خود با تلاش زیاد موفقیت های زیادی برای وب ایران رقم میزنند که مهمترین آنها عضویت در W3C است، باید این اجازه را به خودمان بدهیم که ساز مخالفِ غیر منصفانه بزنیم؟ در این که نقد سازنده بسیار خوب است شکی نیست. در اینکه در هر برنامه ای کمی ها و کاستی هایی وجود دارد بحثی نیست. اما بیاییم همه با هم برای اعتلای  وب ایران تلاش کنیم.

ما همه عضوی از خانواده وب ایران هستیم. در این خانواده بسیاری از افراد و گروه ها به سختی با مشکلات زیادی روبرو هستند، ولی همچنان با امید به آینده به  فعالیت خود ادامه می دهند. بیاید همه دست به دست هم دهیم تا این مسیر پر تلاطم را به سلامت و موفقیت طی کنیم و بیش از پیش برای وب ایران افتخار کسب کنیم. به امید آنروز.

پست‌هایی که احتمالا دوست دارید بخوانید

۲ نظرات

  • احسان جان در این زمینه من و تو یه چند باری صحبت کردیم و همیشه هم به نظر مشابهی رسیدیم. مراسم دیروز برای منی که سه ساله شاهد میزان پیشرفت این جمع با همه مشکلاتش هستم واقعا خوشحال کننده خواهد بود. امیدوارم دوستانی که به هر دلیلی تا امروز با این محموعه همکاری نداشتن یا همکاریشون رو قطع کردن صرفا به منظور ارتقای وضعیت وب ایران همکاریشون رو با این مجموعه مجددا آغاز کنن چرا که شروع یه جمع این چنینی انرژی خیلی زیادی میخواد و بسیار هم زمان بر! این نظر من خیلی میتونه طولانی تر از این باشه ولی به همین مقدار بسنده میکنم و ترجیح میدم به همه کسایی که تلاش کردن تو این مراسم خسته نباشید جدی عرض کنم مخصوصا شخصص شایان شلیله و ایمان دارم نقش شایان توی وب ایران ثبت شده و همیشه خواهد موند 🙂

    • سعید بقیه هم اگر این تیم و این کار رو قبول ندارن، می تونن برن یا نقد درست بنویسن یا اینکه خودشون یه ساز و کار جدید راه بندازن که بتونن رقابت کنن. نه اینکه همش کنار گود بشینن و ایراد بگیرن.