یک رهجو

یک دنیا پر از مارکوپولو

دنیای ارتباطی انسان‌ها با استفاده از فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی همچون اینترنت و تلفن‌ همراه دگرگون شده و فاصله‌های بسیار زیاد جغرافیایی که در گذشته وجود داشتند از بین رفته است، امروزه تمام مردم جهان امکان ارتباط در لحظه برایشان فراهم شده است.

سرعت بالای انجام فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی باعث تاثیرگذاری در نحوه انجام مناسبات مختلف در جامعه جهانی شده و تقریبا تمام مقوله‌های زندگی بشر را تحت تاثیر خود قرار داده است.
در این میان، گردشگری به عنوان یکی از صنایع پرطرفدار که درآمدهای سرشاری را، چه به شیوه سنتی و چه به صورت الکترونیکی و مجازی نصیب کشورها کرده است.  مقوله‌ای که روش سنتی آن منبع درآمد بسیاری از کشورهای جهان است.
اما شکل مدرن و موج چهارمی آن، یعنی گردشگری مجازی یا e-Tourism ، به مدد فضای جدید بوجود آمده و روش‌های پیشرفته ارتباطی و اطلاعاتی، شرایط  بسیار مناسبی را برای تبدیل شدن تمام مردم جهان به یک مارکوپولوی کوچک فراهم کرده است..
فناوری‌های جدید، صنعت توریسم را با چشم‌اندازهای تازه‌ای مواجه کرده است ، تا جایی که به نظر می‌رسد؛ بازنگری‌ در عملکرد سنتی صنعت گردشگری به یک ضرورت تبدیل شده است، عرصه پرسودی که می‌تواند زمینه بسیار مناسبی جهت جلب سرمایه‌های خارجی محسوب شود.

 

مارکوپولویی با هیبت مجازی

گردشگری الکترونیکی یا مجازی چیست؟ این سئوالی است که هنوز هم برای بسیاری از مردم در کشورهای توسعه نیافته بی‌پاسخ مانده است. گردشگری الکترونیکی یا همان e-tourism مجموعه‌ای از فعالیت‌های مبتنی بر فناوری‌ جدید است که می‌تواند ساختارهای سنتی صنعت گردشگری را سامان دهی و جهت دهی کند که در این میان نقش ICT بسیار بارز و قابل تامل است.
ژول ورن نویسنده کتاب “دور دنیا در ۸۰ روز” در هنگام نوشتن این کتاب معروف، از آرزویی سخن به میان آورد  که شاید باور کردنش بسیار سخت و یا حتی انجام آن غیر ممکن بود. اما امروزه تحقق آرزوی محال ژول ورن تنها با یک کلیک میسر است و هرکسی در هر جای این دنیای بزرگ می‌تواند ورای تمام مرزهای جغرافیایی، بدون نیاز به ویزا و صررف هزینه‌های سنگین از جایی به جایی دیگر برود وآنچه را مارکوپولو و سایر جهانگردان می‌دیدند، در قالب اطلاعات الکترونیکی و  به صورت متن، فیلم، صوت و یا حتی از طریق دوربین‌های پخش زنده مشاهده کند.
گردشگری الکترونیکی به مجموعه‌ای از پایگاه‌های اینترنتی (دولتی و خصوصی) و استانداردها و پروتکل‌های خاصی  اطلاق می‌شود که با تولید و بازنشر اطلاعات در فرمت‌های مختلف از قبیل متن، تصویر، کاتالوگ و بوشور ، تیزرهای تبلیغاتی و حتی خدماتی از قبیل رزرو هتل‌ و خرید الکترونیکی، معنا می‌یابد.
باید توجه داشت که هرچند این اقدامات در زمینه اطلاع رسانی‌های متعارف لازم هستند اما هرگز برای دستیابی به هدف نهایی گردشگری الکترونیکی کافی به نظر نمی‌رسند.
در این میان نقش پایگاه‌های اینترنتی بیش از پیش برجسته می شود. پایگاه‌های اینترنتی به دلیل ماهیت اطلاع رسانی خود، زمینه خوبی برای معرفی چند زبانه و چند رسانه ای قابلیت‌های گردشگری یک کشور است. پایگاه‌های اینترنتی رسمی ،سخنگو‌های دیجیتالی یک کشور در اینترنت به شمار می‌آیند که به دلیل رسمی بودن می توانند به عنوان مرجعی معتبر مورد بازدید مارکوپولوهای هزاره سومی قرار گیرند. هر چه این پایگاه‌ها قوی‌تر و روزآمدتر باشند و امکانات مختلفی مانند چند زبانه بودن را پشتیبانی کنند، می‌توانند سهم قابل توجهی از بازار توریسم در دنیا داشته باشند.
اینترنت راهنمای خوبی برای گردشگران است.علاوه بر تمام امکانات و مزایای استفاده از راهنماهای اینترنتی ،امکانات اجرایی خوبی نظیر رزرواسیون اینترنتی هتلها و مراکز اقامتی و رزرو بلیط هواپیما و قطار را نیز می توان در اختیار متقاضیان این خدمات قرار داد.بدین ترتیب این امکان به مشتریان داده می شود تا با حذف واسطه به طور مستقیم نسبت به تهیه بلیط خود افدام نمایند.
البته در این میان، وجود زیر ساخت‌های تجارت الکترونیک برای تسهیل روند پرداخت اعتباری هزینه‌ها و همچنین ، پلیس مجازی برای امنیت تبادل اطلاعات در گردشگری مجازی ، بیش از پیش اهمیت پیدا می کند.
با نگاهی گذرا به وضعیت صنعت گردشگری در ایران، جای خالی فناوری اطلاعات و استفاده از این صنعت به خوبی حس می شود. متاسفانه بی توجهی به استفاده از فناوری اطلاعات میتواند ضرر جبران ناپذیری حتی به شیوه سنتی گردشگری وارد نماید. عدم توسعه زیر ساخت‌های اطلاعاتی از قبیل پایگاه‌های اینترنتی،  زیر ساخت‌های تجارت الکترونیکی از قبیل ارائه خدمات بانکی الکترونیکی، پرداخت‌های الکترونیکی، سیستم آنلاین رزرواسیون هتل‌ها و مواردی از این دست می‌تواند ضربات جبران ناپذیری به پیکر نحیف این صنعت نوپا و سودآور وارد کرده و سرنوشتی شوم‌تر از سرنوشت گردشگری سنتی در ایران را برایش رقم بزند.
به باور کارشناسان برای بهبود عملکرد این بخش می‌توان از راهکارهایی همچون ایجاد دوره‌های آموزشی گردشگری الکترونیکی، ایجاد طرح جامع فناوری اطلاعات در گردشگری، ایجاد پایگاه‌های مجازی موزه‌ها و مراکز گردشگری دیگر، تبلیغ و معرفی پایگاه‌های دیجیتالی گردشگری ایران در رسانه ملی  استفاده کرد.
ترکیه ، امارات متحده عربی، بحرین، قطر و سایر کشورهای همسایه استراتژی‌های گردشگری الکترونیکی خود را تدوین کرده و آن را  به مرحله‌ اجرا گذاشته‌اند ، کاری که موجب می‌شود تا ان کشورها به نظام مدرن گردشگری جهانی دست یافته و با درک درستی از شرایط جهانی به سرمایه گزاری‌های کلان برای توسعه‌ سریع فن‌آوری در ساختار گردشگری خود بپردازند.
نکته قابل توجه اینجاست که حتی افغانستان نیز، استراتژی‌های گردشگری مجازی خود را با کمک سازمان تجارت جهانی موسوم به WTO و مشارکت شرکت‌های بزرگ و سرشناس ICT در آمریکا و انگلستان طراحی و آماده اجرا نموده است.

بخوانید  یادداشت: امنیت اقتصادی، زیرساخت بازگشت نخبگان

لینک خبر در سایت ICTpress

نظر دهید