یک رهجو

چشمهای بایونیک، جایگزین هایی برای لنزها

تصور کنید که با شخصی در خیایان مواجه می‌شوید که در نظر اول چهره آشنایی دارد اما او را به هیچ عنوان به خاطر نمی‌آورید.
در همین لحظه در چشم شما و در کنار چهره آن فرد، نام و اطلاعاتی از فرد پدیدار شده که لحظه ای را در جنگ تصور کنید چشمهای شما در اطلاع رسانی مختصاتی به شما کمک کنند و شما را از گرفتاری بزرگی نجات بخشند. اینها بخشی از یک فیلم تخیلی یا بازی کامپیوتری نیست. بلکه طرحی تحقیقاتی است که در زمینه چشمهای بایونیک و در دانشگاه واشنگتن در حال بررسی است.
از اواخر قرن ۱۹ افرادی که بینایی چشمانشان دچار اشکال می شد، امکان استفاده از لنزهای طبی جهت رفع این مشکل را پیدا کردند. در آن روزها این لنزها از شیشه ساخته می شد و فقط قادر به اصلاح برخی اشکالات ساده بینایی بود. در حال حاضر این لنزها از پلاستیک ساخته شده و مشکلات پیچیده بینایی مانند آستیگماتیسم یا افرادی که نیاز به عینکهای دو کانونی دارند را بر طرف می‌کند. اما همچنان هدف اصلی استفاده از این لنزها، با وجود تمام تغییرات و پیچیدگی هایی که پیدا کرده اند باقی مانده است؛ بهبود بینایی افراد.
اما این روزها محققان در دانشگاه واشنگتن واقع در سیاتل در حال کار بر روی لنزهای پلاستیکی هستند که مدارات الکترونیکی، LEDهایی برای نمایش، ترانزیستورهایی برای محاسبه، رادیویی برای ارتباطات بیسیم و حتی آنتی برای جمع آوری نیرو از منابع رادیویی مانند تلفن‌های همراه بخش های مختلف تشکیل دهنده آنرا شامل می شود.
اما ساخت لنزهای هوشمند کاری دشوار است. مدارات الکترونیکی معمولا در دمایی ساخته می شوند که امکان ذوب پلاستیک را دارا هستند و معمولا از موادی ساخته می شوند که قرارگرفتن آن در کنار پلاستیک های ویژه ساخت لنز، کار دشواری است. محققانی که روی این پروژه فعالیت می کنند موفق شده‌اند تا چاه‌های بسیار کوچکی با عمق ۱۰ میکرون که توسط شبکه‌ای از سیمهای کوچک فلزی به هم متصل شده اند،‌بسازند.
هر بخش کوچکی از لنز دارای شکل خاصی است که دقیقا مطابق با نقطه ای از چشم که قرار است روی آن قرار بگیرد و همچنین حاوی مقدار کمی آلیاژ با نقطه ذوب پایین می باشد. علاوه بر این، چاه‌هایی که قرار است LED ها در آن قرار بگیرد باید با میکرولنزهایی پر شود تا  تمرکز نوری که از LEDها ساطع خواهد شد را به شیوه‌ای تنظیم کند تا چشم با آن مشکلی نداشته باشد و با آن کنار بیاید. سایر مولفه‌ها باید به صورت جداگانه ساخته شده و معلق در مایع آزاد باشند. این محلول معلق باعث می شود که سطح لنز شسته شده و به اجزاء معلق اجازه می دهد که در مکانی که باید، ‌مستقر شوند. یعد از این کار، آلیاژ به آرامی ذوب شده و امکان اتصال اجزاء را به شبکه سیمهای موجود فراهم می کند. محققان بر این نکته تاکید دارند که نیاز گرمایی این لنزها به گرما برای ذوب آلیاژ مشکلی برای چشم بوجود نمی آورد. نمونه تست شده روی خرگوش این موضوع را ثابت کرده که مشکلی برای چشمهای این حیوان بوجود نیامده است.
تاکنون نمونه ساخته شده از این لنز مراحل ابتدایی خود را سپری کرده است، اما با این حال محققان در حال کار بر روی لنزهایی هستند که آرایه‌ای از LEDها به اندازه ۸x8 را آماده کنند. آنها همچنین به طراحی وسایلی کوچک برای تولید تصویر و شیوه نمایش آنها در کریستال مایع مشغولند. شاید تا زمانی که این لنزهای هوشمند برای انسان ها قابل استفاده باشد مدت زمان زیادی باقی نمانده باشد.

بخوانید  رویایی در سفر با کشتی فضایی

 

لینک خبر در ICTpress

نظر دهید